دنیا محل گذر است نه جای ماندن

 

 

پاییز...

پاییز، قدری آهسته تر بیا ...
هنوز جای زخم های هجوم قبلی ات
بر تن خسته ام مانده ...
پاییز، از برگ ریزان های بی امان 
و بارش های گاه و بی گاه ت
دلم می گیرد
و دوباره یادم می آید که
*تنهایی من چه اندازه بزرگ است*
پاییز، قدری آهسته تر ...


۱۳٩٢/٧/٤ | پيام هاي ديگران ()