دنیا محل گذر است نه جای ماندن

 

 

اندوهی که .....

بسم الله الرحمن الرحیم

هر کس بخاطر دنیا غمگین شود، بر قضاء الهی خشمگین شده، و هر کس از مصیبتی

که به او رسیده شکایت کند از خداوند شکایت نموده و هر کس به نزد ثروتمندی برود و

به او به خاطر ثروتش تواضع نماید، دو سوم دینش را از دست داده و هر کس قران را

تلاوت نماید و هنگامی که از دنیا رفت بر آتش داخل شد از کسانی بوده است که آیات

الهی را به مسخره میگرفته و هر کس دلش شیفته ی محبت دنیا شود دل او به سه

چیز دنیا می چسبد: اندوهی که از دلش زایل نگردد، طمعی که رهایش نسازد و

آرزویی که ( هرگز ) به آن دست نیابد.

فرازی از نهج البلاغه امیرالمومنین علی علیه السلام


۱۳۸٧/۱۱/۳ | پيام هاي ديگران ()