دنیا محل گذر است نه جای ماندن

 

 

زشت ترین مخلوق.....

سلام. امروز سر کلاس تفسیر موضوعی قرآن یکی از بچه از استاد

پرسید : استاد چرا بعضی ها زشت آفریده شده اند و بعضی زیبا ؟ 

استاد مکثی کرد و شاید در دلش آهی کشید. من برگشتم و به چهره

ی دوستم نگاه کردم و شاید من هم آهی کشیدم در درون و با تلخندی

ظاهر شد ( امیدوارم بودم یه جوری بنویسمش که واضح باشه اما نشد

پس باید توضیح بدم که چهره دوستم بسیار زیبا بود ولی .......) استاد

مردد بود که از جهتی این حقیقتی ست و از جهتی به مخلوقات خداوند

ایراد گرفتن، نفهمی و نا شکری ست. گفت که، نه! ( مفهوم سخن این

بود که : ) زیبا و زشت دیدن سلیقه ای ست و  همه چیز زیباست ولی

چون خود استاد هم میدونست قانع کننده نبود یه روایات از زمان حضرت

کلیم الله گفت. گفت که خداوند متعال به حضرت موسی علیه السلام

فرموده بود که ای موسی برو و زشت ترین مخلوق مرا بیاور. حضرت

اطاعت کرد و از کوه طور پایین اومد اما هر چی نگاه کرد چیز زشتی

ندید تا آخر سر، یه سگی دید که بسیار بد ترکیب بوده  یه پاش کوتاه

بوده ووووو  خلاصه خیلی زشت. خب این سگ رو با خودش آورد تا به

نزدیک کوه طور رسیدند اما آن حضرت سگ رو رها کرد. وقتی به میقات

رسید خداوند متعال از او پرسید که چرا سگ را آزاد کردی؟ آن حضرت

گفت که متوجه شدم که شما هیچ چیز زشتی نیافریده اید. خداوند به

کلیم الله فرمودند که ای موسی ! اگر آن سگ را به عنوان زشت ترین

مخلوقم نزد من میاوردی ، تو را از مقام نبوت عزل میکردم.!

حقیقتش الان که مینویسم فکر میکنم که اگر فقط به خاطر اون آه و

تلخندم تا ابد در آتش بسوزم جای هیچ شکویی نیست.


۱۳۸٧/۱٠/٢ | پيام هاي ديگران ()